Ku przeszłości

Free texts and images.
Jump to: navigation, search

Ku przeszłości • Wiersz • written by Henri de Régnier • translated by Bronisława Ostrowska
Ku przeszłości
Wiersz
written by Henri de Régniertranslated by Bronisława Ostrowska


Na śpiącym stawie cicho drżą sitowia sploty,
A niekiedy w powietrzu łagodnie oddycha,
Jak niewidzialnych ptaków trwożliwe przeloty
Stłumionych drżeń wietrzanych harmonia cicha.
 
Blady księżyc rozlewa się bożym uśmiechem
Na nieskończonych łęgów kwieciste podściele,
Skąd zapachnie niekiedy gorącym oddechem
Młode krzewię zroszone i kwitnące ziele.
 
Lecz oto cicho, cicho zawodzić poczyna
Pieśń, którą łkają w mroku żałośne źródełka, —
Póki w sercu ich śpiewna, samotna godzina
Wszystkich pragnień i tęsknot i snów nie rozetka.
 
A wtedy z głębin cichej przeszłości wypływa
Wspomnienie snów, prześnionych w takie same noce,
I zdaleka — powraca ułuda szczęśliwa,
I na wargach się słowo miłości trzepoce.


SemiPD-icon.svg Works by this author are in the public domain in countries where the copyright term is the author's life plus 70 years or less. cs | de | en | eo | es | fr | he | pl | ru | zh
  ▲ top